Panko to japońska bułka tarta o zupełnie innej charakterystyce niż jej europejski odpowiednik — płatki są większe, lżejsze i bardziej porowate, dzięki czemu podczas smażenia wchłaniają mniej oleju, a panierka wychodzi chrupiąca na zewnątrz i wciąż miękka w środku. To właśnie ta struktura sprawia, że panko trudno zastąpić zwykłą bułką tartą przy takich daniach jak tonkatsu (panierowany kotlet wieprzowy) czy tempura.

Ten konkretny panko pochodzi od Miki Shokuhin, firmy z miasta Himeji w prefekturze Hyogo, działającej od 1945 roku. Firma zaczynała od produkcji suszonego makaronu, a w 1948 roku rozszerzyła działalność o panierkę panko — od 1987 roku poświęca się już wyłącznie jej produkcji. Receptura pozostaje uderzająco prosta: japońska mąka pszenna, lokalne drożdże i naturalna sól z Okinawy, bez dodatku oleju, cukru czy jakichkolwiek konserwantów. Ciasto fermentuje, chleb wypieka się, a następnie suszy według tradycyjnego procesu, który nadaje panierce jej charakterystyczną lekkość.

Zastosowanie: klasycznie do tonkatsu, ale też do krewetek w tempurze (ebi fry), krokietów (korokke) czy dowolnego dania wymagającego chrupiącej panierki bez nadmiaru wchłoniętego tłuszczu.